“Karadut”

  Korktu; hemen yakındaki bir mağaraya saklandı. Ama koşarken boynundaki eşarbı düşürmüştü. O sırada Piremus geldi. Kocaman aslan, biricik sevgilisi Tispe’nin eşarbını parçalıyordu. Tispe’nin öldüğünü düşündü; onsuz yaşayamazdı. Belinden hançerini çıkardı ve göğsüne sapladı. Cansız bedeni kanlar içinde yere düştü. Tispe korkusunu yendi; mağaradan çıktı. Ağacın altına geldiğinde o korkunç sahneyle karşı karşıya geldi. Piremus’un cansız bedeni yerdeydi; elinde Tispe’nin düşürdüğü eşarbını tutuyordu. Piremus’un, kendisinin öldüğünü sanıp, canına kıydığını anladı. Bir an bile düşünmeden hançeri alıp göğsüne sapladı. Ölüm bile onları ayıramadı. Bedeni, Piremus’un vücudunun üzerine düştü.
Ve Tanrı, o yüce aşkı ölümsüzleştirmek amacıyla, bu çiftin buluştuğu ağacı onlara adadı. Piremus’un kanını bu ağacın meyvelerine, Tispe’nin gözyaşlarını ise, ağacın yapraklarına verdi. O günden beri, Karadut ağacının meyvesinin çıkmayan lekesini (Piremus’un kan lekesini), dut ağacının yaprakları (Tispe’nin gözyaşları) temizler…
Bilirmisiniz, Karadutun lekesi çıkmaz ama elinize ağacın yaprağını alıp ovuşturursanız, o lekenin çıktığını görürsünüz.

Kimsenin Sesi Çıkmayacak
Ağır Bombardıman Uçakların Olacak
Koordinatları Belirlenmiş Hedefleri Vuracaksın
Her gün Başka Bir Düğün Evinde Yaşanan Mutluluğu
Paramparça Edip Üzerlerine Ölüm Saçacaksın
Çocuklar Kurtulacaklar Uzun Yaşayarak
Görecekleri Dertlerden
Hepsini Topluca Bir Mezara Dolduracaksın
Artık Ne Geçim Sıkıntısı Kalacak
Evlenecek Gençlerin
Nede Olup Biteni Anlatacak Görgü Tanığı
Geride Kimseyi Sağ Bırakmayacaksın
Öldürdün mü Amerika Gibi Öldüreceksin
Pratik Çözümler Bulup
Hepsini Havaya Uçuracaksın
Çakal Sürüsü Gibi Birlikte Gezecek
Gece Yarısı Kapıları Kırarak Gireceksin İçeri
Ani Baskın Yapacak
Masum İnsanların Ellerini Arkadan Bağlayıp
Kafasına Çuval Geçirecek
Ve Aşağılık Cümlelerle Konuşacaksın
Öldürdün mü Amerika Gibi Öldüreceksin
İçinde Köpekler Dolaşan Hapishanelerin Olacak
Fotoğrafta Gülümseyerek Bakacak Kadar Eğitimli
Ve Her Emre İtaat Edecek Kadar Çok Köpek
İçeriye Alınanlardan
Bir Daha Haber Alınamayacak
Öldürdün mü Amerika Gibi Öldüreceksin
Kişi Başına En Az 5 Bomba Düşecek
Saldırdığın Yerlerde
Herkesin Ayağını Denk Alması İçin
Vahşeti Bütün Televizyonlardan Seyrettireceksin
Dünyanın Geri Kalanına
Öldürdün mü İsrail Gibi Öldüreceksin
Kimsenin Sesi Çıkmayacak
Gözleri Bağlı Olacak Esirlerin
Kafalarını Darmadağın Ederken
Katillerinin Yüzünü Görmeyecek
Hiç Bir Esir
Almanya’daki Soykırıma Karşı Çıkacak
Bin beterini Filistin’de Yapacaksın
Öldürdün mü İsrail Gibi Öldüreceksin
Kimsenin Sesi Çıkmayacak
Duvarın Köşesinde
Babasının Kucağına Sığınan
12 Yaşındaki Çocuğun
Tam Göğsüne Nişan Alacaksın
Babasının Kollarında Can Çekişirken Çocuk
Bütün Dünyaya Göstereceksin
Ne Demekmiş İnsanca Savaş
Buldozerlerle Girmelisin Evlerin Kapılarından
Mülteci Kamplarına Düzenlediğin
Operasyonlarda Gelmeli Ölüm
Taş Atan Çocuklar İçin
Top Atan Tanklar Bulundurmalısın
Ördüğün 15 Metrelik Duvarın Arkasında
Görünmez Nasıl Olsa Zulmün
İnsanlık Seni Anlayışla Karşılayacaktır Nasıl Olsa
Öldürdün mü İngiliz Gibi Öldüreceksin
Kimsenin Sesi Çıkmayacak
Bir Centilmen Tavrı İçerisinde
Ve Bütün Zamanların En Kahpe Şekliyle
Daima Arkadan Vuracaksın
Sinsice Kahpece
Öldürdün mü İşte Böyle Öldüreceksin
İşlenecek Bir Karış Toprağı
İçecek Bir Yudum Suyu Olan
Her Bir Coğrafyanın Senin Olması İçin
Kongre Kararları Meclis Kararları Çıkartacak
Oturduğu Toprağına
İçeceği Suyuna Göz Diktiğin İnsanları
Zalimce Hunharca
Ama Mutlaka Yasal Bir Şekilde Öldüreceksin
Ölümü Yasalllaştıracaksın
Öldürdün mü Böyle Öldüreceksin……

*** *** ***

Kimi der ki kadın,
Uzun kış gecelerinde Yatmak içindir.
Kimi der ki kadın,
Yeşil bir Harman yerinde dokuz zilli
Köçek gibi oynatmak içindir.
Kimi der ki ayalimdir. Boynumda taşıdığım vebalimdir. Kimi der ki hamur yoğuran
Ne o, ne bu, ne döşek, ne köçek, ne ayal, ne vebal,O benim kollarım bacaklarım.
Yavrum, anam, karım, kız kardeşim
Hayat arkadaşımdır.
(Nazım Hikmet)

*** *** ***

Çok zaman önceydi. O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir şey yoktu.İnsanlar güneş doğup batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı. Bir daha hiç olmayacakmış gibi dolu ve anlamlı.Derken zaman diye üç parçalı bir şey icat etti insan. Bir parçasına dün dedi, diğer parçasına bugün, öteki parçasına da yarın. Sonra fesat karıştı zamana ve insan bugünü unuttu.Dünü düşünüp pişman oldu,Yarını düşünüp telaşlandı;ama isin ilginç tarafı tüm telaş ve pişmanlıkları güneş doğup batıncaya kadar yaşadı.  Farkında olmadan rezil etti bu gününü.Oysa yarın, bugüne dün diyor, dün de bugün için yarın diyordu.

Bir türlü beceremedi.
Bir eliyle yarına, diğer eliyle düne yapıştı.
Bugünü eline yüzüne bulaştırdı…
Mutsuz oldu insan.
Ve ne gariptir ki yarının telaşı da,
dünün pişmanlığını da hep bugün yaşadı;
ama bugünü hiç yaşayamadı.