Bir şehrin kaderini belirleyen en önemli unsurlardan biri, o şehrin sivil toplum kuruluşlarının ne kadar güçlü, bağımsız ve üretken olduğudur. Çünkü STK’lar sadece tabeladan ibaret kurumlar değil; toplumun sesi, üyelerinin temsilcisi ve şehrin geleceğini şekillendiren yapılardır.
Ancak İznik’te uzun yıllardır aynı koltuklarda oturan bazı sivil toplum kuruluşu yöneticileri artık ciddi şekilde sorgulanmalıdır.
İznik’te Koltuklar Eskimedi, Umutlar Eskidi
Yıllardır değişmeyen başkanlıklar, aynı yüzler ve aynı anlayışlar…
Peki bütün bu geçen zaman içerisinde İznik’e ne kazandırıldı? Kaç yeni proje hayata geçirildi?
Kaç yatırımcı ilçeye kazandırıldı? Üyelerin ticaretini büyütecek hangi adımlar atıldı?
Ne yazık ki bugün birçok vatandaşın ve esnafın sorduğu soru aynı:
“Bu kurumlar gerçekten İznik’in geleceği için mi çalışıyor, yoksa sadece mevcut düzeni korumak için mi var?”
Sivil toplum kuruluşlarında başarı, koltukta geçirilen yıllarla ölçülmez. Başarı; ortaya konulan projelerle, üyelere sağlanan ekonomik katkıyla ve kente kazandırılan değerlerle ölçülür.
İznik’te uzun yıllardır görev yapan bazı STK yönetimlerinin, ilçenin ekonomik potansiyelini harekete geçirecek büyük projeler üretmek yerine rutin faaliyetlerle yetindiği görülüyor. Üstelik milyonluk ticaret hacmine sahip kurumların, şehrin ekonomisine yön vermesi gerekirken, zaman zaman kişisel ilişkiler ve siyasi dengeler üzerinden varlığını sürdürdüğü eleştirileri kamuoyunda giderek daha fazla dillendiriliyor.
Özellikle İznik Ticaret Odasının gerçekleştirdiği yurt dışı ziyaretleri de tartışma konusu olmaya devam ediyor. Elbette uluslararası temaslar önemlidir. Ancak bu ziyaretlerin sonunda İznikli esnafın, sanayicinin, üreticinin cebine yansıyan ne oldu? Kaç firma yeni pazar buldu? Kaç yatırım ilçeye kazandırıldı?
Eğer cevap yoksa, o zaman üyelerin sormaya hakkı vardır:
Bu geziler şehrin geleceği için mi yapıldı, yoksa birkaç kişinin konfor alanını genişletmek için mi?
Bugün Türkiye’nin birçok yerinde olduğu gibi İznik’te de sivil toplum kuruluşlarının siyasetin etkisinden uzaklaşması gerektiği açıktır. Çünkü STK’ların görevi bir siyasi yapının uzantısı olmak değil, toplumun tamamını kucaklayan bağımsız yapılar olmaktır.
Bir kurumun gücü, arkasındaki siyasi destekle değil; üyelerinin güveniyle ve toplumdaki karşılığıyla ölçülmelidir. İznik’te çok önemli bir gerçek göz ardı ediliyor:
Bu ilçede ticareti bilen, vizyon sahibi, eğitimli ve ekonomik deneyime sahip çok sayıda insan var. Ancak bu isimleri seçimlerde göremiyoruz. Neden?
Çünkü STK seçimleri, mesleki bir hizmet yarışından çıkmış, adeta yerel siyasetin bir arka bahçesine dönüşmüş durumda. Siyasi bağlantılarını kullanarak koltuğunu korumaya çalışanlar, liyakatli isimlerin önünü kapatıyor.
Vatandaş artık eski yöntemlerden yoruldu. Kavgadan, kutuplaşmadan, adam kayırmacılıktan ve kapalı kapılar ardındaki hesaplardan bıktı.
Marmarabirlik Bir Milattı: Şimdi Sıra İznik Ticaret Odası’nda!
Bu gidişatın sürdürülemez olduğunu gösteren çok somut bir örnek yaşadık: Marmarabirlik seçimleri.
Bir tarafta güçlü siyasi desteklere sahip adaylar vardı. Diğer tarafta ise desteğini doğrudan üreticiden ve halktan alan Mehmet Zengin vardı. Sonuç, alışılmış dengeleri değiştirdi.
İznikli çiftçiler, siyasi baskıya ve “yukarıdan dayatılan” iradeye cevabını sandıkta verdi. Tüm hesaplar altüst oldu; çünkü halk artık özgür iradesiyle, hizmeti esas alan değişimi seçti. Bu seçim sadece bir yönetim değişikliği değildi. Bu seçim, İznik çiftçisinin verdiği önemli bir mesajdı:
“Biz artık siyasi güce değil, samimiyete ve hizmete bakıyoruz.”
Şimdi aynı değişim beklentisi İznik’teki diğer sivil toplum kuruluşlarına da yönelmiş durumda. Yıllardır ilçeye bir çivi dahi çakmayan, makamın gücünü kendi kişisel seyahatleri için kullanan bu “statükocu” anlayışın değişmesi artık bir zorunluluktur.
Yıllardır aynı yönetim anlayışıyla devam eden, ilçenin ticari kapasitesini artıracak güçlü projeler ortaya koyamayan yapıların değişmesi kaçınılmazdır. Çünkü bu makamlara, kişilerin kariyer basamağı değildir. Bu makam, toplumun emanetidir. O koltuklarda oturanlar şunu unutmamalıdır:
Süreklilik başarı değildir. Başarı, geride bırakılan eserlerle ölçülür.
İznik’in artık kaybedecek zamanı yoktur.
Bu şehir turizmde, tarımda, ticarette ve sanayide çok daha büyük potansiyele sahipken; vizyonsuz yönetim anlayışları nedeniyle yıllarını kaybetmemelidir.
Önümüzde iki seçenek vardır:
Ya geçmiş alışkanlıklarla devam edilecek, aynı sorunlar konuşulmaya devam edecek…
Ya da genç, üretken, cesur ve proje odaklı yeni bir dönem başlayacak.
Kararı tabiki oda üyeleri verecek.
Ancak unutulmamalıdır:
Değişim isteyen toplumlar önce cesaret eder, sonra kazanır.
İznik’in artık yeni yüzlere, yeni fikirlere ve yeni bir hizmet anlayışına ihtiyacı vardır.
Koltuk sahiplerine son bir söz: İznik artık değişim arıyor. Değişim kaçınılmazsa, bırakın bu değişim sizin saygınlığınızla gerçekleşsin. Çünkü tarih, koltuğa yapışanları değil, o koltuktan ayrılırken ardında eser bırakanları yazar.
